Loslaten

“Laat het toch los joh. Maak je er niet druk over.” “Laat het gaan.” “Ik wil dat je me loslaat.”

Deze dinghsfile_68362en heb ik in mijn leven al diverse malen gehoord. Loslaten is volgens mij een kunst. Ik ben het aan het leren en ik merk dat er een groot verschil is, in wat en hoe je kunt loslaten. Sommige dingen kan ik makkelijk laten gaan. Dat komt omdat die me niet direct raken, me niet aanspreken op mijn gevoel, niet in mijn hart zitten. Die issues kan ik accepteren, aanpakken of ik stop ermee. Er zit dan, zo voelt het voor me, een zekere mate van ‘onverschilligheid’ in. Het zit niet in of op mijn hart dus de stap om het los te laten is makkelijker.

Dan zijn er, wat ik dan maar noem, de hartzaken. Mensen of dingen die in mijn hart besloten zitten. Mensen waar ik van hou. Ik kan, omdat ik mensen zo liefheb, ze ‘verstikken’ in mijn liefde. Hoe kan ik hart-aangelegenheden leren loslaten? De wijsheid ‘wat je loslaat komt op je af’ suggereert dat het beter gaat als je het loslaat.

Maar loslaten maakt me onzeker. Iets waar ik met hart en ziel van hou, of aan gewerkt heb, dat wat in mijn hart zit, vrij laten vraagt moed en vertrouwen. Daar zit de uitdaging! Vertrouwen hebben in mezelf en in de toekomst. Het hart weet het al en daar vertrouwen in hebben en dan de moed vinden los te laten en niet onverschillig te worden. Dat is het laatste wat ik wil, ongevoelig worden voor mensen en dingen die in mijn hart zitten. Dat is liefde en voor die mensen of dingen wil ik juist warme gevoelens voor blijven koesteren, geïnteresseerd in zijn en blijven.

Die balans bij het loslaten vind ik heel moeilijk. De vrijheid geven, vertrouwen, het als het ware op z’n beloop laten maar de liefde blijven houden. Geen afstand nemen op een voor mij ongewenste manier, de liefde niet verliezen en luisteren naar mijn hart en mijn hoofd erbuiten houden. Mijn hoofd wil vasthouden, er bovenop zitten, controleren. Mijn hart wil mijn geliefden en bepaalde dingen liefhebben zoals ze zijn, in al hun authenticiteit. Mijn hoofd moet zich er niet mee bemoeien en het overlaten aan mijn hart, aan mijn intuïtie.

Het lukt me steeds beter en hoe ik het doe? Eerlijk? Ik heb geen idee. Ik zoek het geluk meer in mezelf, probeer in mijn kracht te blijven en zie dan de dingen die ik los laat, op me afkomen. Het werkt en dat zie ik als een cadeau. Dat maakt me blij en gelukkig en sterkt me in het loslaten.

Als ik dan teleurgesteld word in mijn verwachting heb ik een terugval. Dan komt mijn hoofd weer om de hoek kijken en denk ik: zie je wel, je bent het niet waard, je staat op de tweede plaats. Ik leer loslaten en dat lukt me stukje bij beetje. De volgende stappen zijn: geen verwachtingen hebben en van mezelf houden, in mijn kracht blijven en voor mezelf zorgen. Ik heb nog het één en ander te leren maar ik ben op de goede weg.

One thought on “Loslaten

Add yours

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: